poem : The single ray of your love .

What kept me alive
Until now I can't say
It might be your love
With the single ray .

I can feel the tide of your
Love in my heart's bay
And the joy blooms
In every step of my day .

What a grace ! you did
Already on me . Now may
I do something to you
As I wish to repay .

Let's decorat our world
Like a rainbow and stay
Always filling colourful
Wishes of dream spray .

The bless of God will
Be on us , make a pray
And walk further with
A faith and get a way .

This poem has been published in poetry.com and also published in sapanakosansar (Reecha's blog) .

Haiku with inspirational photos

Oh God! give my childhood
I want to run naked with pot belly
Under the coconut tree and pee.






Nobody knows me
As a king of jungle
And they says me a deer.


I have started to take part in haiku contest in poetry.com . Although I haven't wrote any haiku in english before. I'm thinking to take part regularly. I hope it will increase poetry skill. Everyday they place a inspirational pohto and people write haiku on it. They select a winner everyday and the winner wins a mouse pad featuring his haiku. I'll place next sunday another post of haikus and each sunday as a title haikus of the week .

कविता : आवाजका अक्षरहरु पढ्न फेरी आउनेछु म ।

हिंड्दा हिंड्दै यात्रामा
थकित मन
कतिखेर कतिखेर
एक क्वारको उकालो नाघेर
तिमीसंगै बिसाएछ
त्यो शितल
पिपल चौतारीमा
मन्द बतास संगै
त्यो साँझ
बिस्तारै ओर्लिएको थियो
पिपल चौतारी, तिमी
र मलाई छोपेर
बिरक्त लाग्दोगरी
पश्चिम सगर
डढेको थियो सायद
अँध्यारोको त्रासदी बोकेर
पूर्ब क्षितिज हामीतिरै
बढेको थियो सायद
छेकिएर पहाडहरुले
वरिपरीबाट
शिरमाथीको खुल्ला आकाशमा
हामीले एकहुल चराहरु
गुन्गुनाउंदै
बास फिरेको देख्यौं
चराहरु गैसकेका थिए
हाम्रो आकाशभरी
आवाज छोडेर
तिमीले आकाशभरी
चराहरुको आवाजलाई
अक्षरमा कोर्यौ
मैले आकाशभरी
तिमीले कोरेको अक्षरहरुमा
तिम्रो हृदयको
चाहनाहरु पढें
एकाएक हाम्रो धर्ती
वर वर सर्यो
त्यो नीरब रातको अँध्यारोलाई
सानो आगोको उज्यालोले
अलिकती हटाएर
हामीले रातैभरी
बनफूल फूलाईरहयौं
लठ्ठीएर बनफूलको सुगन्धले
हामीसंगै बिहानीपख
पिपल पनि निदाएछ
घामको झुल्कोले
पिपलको शिर छोएपछि
चराहरु ब्युँझिएर
हामीलाई उठाए
उठेर तिमीले देख्यौ
रातभरी हामीले फूलाएको
बनफूल ओईलीसकेको रहेछ
उठेर मैले देखें
रातभरी हामीलाई पहरा दिने
सानो आगो निभिसकेको रहेछ
घामले हामीलाई
छुन नभ्याउंदै
तिमीले बिदा माग्यौ
म अर्कै बाटो लागें
समयले
आजसम्म हामीलाई
अलग अलग पोल्टोमा
लुकाईरहयो
त्यो रात फूलाएका
बनफूलको सुगन्धले
तिमीलाई पनि मलाई झैं
अझै लठ्याएको भए
त्यही आकाशमा तिमी फेरी
आवाजका अक्षरहरु कोरिराख
भावनामा तिमी फेरी
अक्षरका फूलहरु फूलाईराख
लठ्ठीएर अक्षरका फूलको सुगन्धले
तिमीलीई खोज्दै
त्यही चौतारीमा
आवाजका अक्षरहरु पढ्न
फेरी आउनेछु म ।

नेपालीपोष्ट डटकममा प्रकाशित ।

कविता : तिम्रो कसम म यस्तै चाहन्छु ।

आकाशले छोपेर धरती
हप्हप्ती गुम्सिएझैं
यौवनले पुर्ण तिम्रो बदनको
मादक सुगन्धलाई
पुष माघको तुषारो
सुर्य किरणले खोलेझैं
बलात्कारी भावमा
तिमीलाई सर्वस्व नंग्याएर
स-सौंदर्य पान गर्न चाहन्छु म
आफ्नै छातीभित्रको
अपरिमेय प्रेमलाई लुकाएर
भयंकर हिंस्रक जनावार भई
निरिह प्राणीको चोक्टा लुछेझैं
तिम्रा हरेक अंग प्रत्यंगको
अलग स्वाद र
अलग मिठास लिन चाहन्छु म
साँझको घामले डढेर
पश्चिम क्षितिजको
रक्तिम सगरझैं
प्रत्येक रजस्वला भएको रातमा
रगतले भिजेको बस्त्रादी
खोलेर फेर्न नपाउंदै
कामदेवको अर्को रुप लिएर
धर्म छाडेर बलात्कार गरी
अतृप्त बासना तृप्ती गराउन चाहन्छु म
तर को हौ ?
कहाँ छौ तिमी ?
तिमी मेरो मानसपटको धुमिल चित्र हौ कि ?
या फेरी मेरो समझको अलिखित कविता ?
तिमी जहाँ छौ र जो हौ
हौ त निश्चय पनि तिमी
म भित्र भएर पनि उजागर नभएकि कला हौ
आफ्नै गर्भभित्र खानी बोकेर
सतहमा मरुभुमी बाँच्न सक्दिनं म
कि त फुट तिमी मूल भएर
भिजाउ मलाई र उर्बर बनाउ
हैन भने सुन
तिम्रो कसम तिमीलाई म
पहिले जबर्जस्ती करणी र पछि
निर्मम हत्या गरेर
बलात्कार र हत्याको अभियोगमा
आफैंलाई मृत्युको दण्ड दिलाउन चाहन्छु म ।

गीत : मेरी माया ।

मेरी माया मेरो रातमा जुन भई फुल्छिन
बतास भै सधैं मेरै वरिपरी डुल्छिन ।


शिरबन्दी ईन्द्रेणीको टिका चन्द्रमाको
लगाएकी मेरी उनलाई के साह्रै सुहाको
लाग्छ संधैभरी उनलाई आँखाभित्रै राखुँ जस्तो
सयौं जन्म आफ्नो पार्न देवी देउता भाकुँ जस्तो ।


झिमझिम गर्ने ति परेली बिजुलीकै बेग हो कि ?
लामो केशराशी उनको पानी झार्ने मेघ हो कि ?
कैले उनको सामु नौनी भई पग्लिदिउँ लाग्छ
प्यास मेट्न उनकै रुप घट्घटी पिउँ लाग्छ ।

प्रेम दिवशको शुभ कामना मेरी प्यारी कालीलाई । Happy Valentine Day to my sweetheart KALI

काली ,
तिमीले ईमेलमा पठाएको भ्यालेण्टाईन डे को ग्रिटिङ्ग कार्ड पाएर खुशी लाग्यो । मैले पनि ह्यापी भ्यालेण्टाईन भनेर यौटा ग्रिटिङ्ग कार्ड पठाएको छु मेरी कालीलाई । साँच्ची यो भ्यालेण्टाईन डे लाई नेपालीमा प्रेम दिवश नै त भन्ने होला नि हैन काली ? मैले यो ब्लग पोष्टको शिर्षकमै प्रेम दिवश लेखेको छु - ठिकै त होला नि । यो पोष्ट मैले केवल तिम्रो लागी लेखेको है काली । यसलाई प्रेमपत्र पनि नठान । प्रेमपत्र पनि हैन यो केवल मेरो मनमा फूलेका भावनाहरु हुन । यो पोष्ट लेख्ने विचार मनमा आएपछि मैले तिम्रो तस्विर पनि राख्ने विचार गरेको थिएं । फोनमा कुरा हुँदा मैले तिमीलाई सोधें पनि , तिमीले स्विकृती दिईनौ । प्रेम गरिन्छ भने खुल्लमखुल्ला गर्ने नि किन डराउने भनेर मैले बहस पनि झिकें । प्रेम गरिन्छ भनेर वेभ पेजहरुमा तस्विर सार्बजनिक गर्नु त बिज्ञापन गरेजस्तो हुन्न र ? आँखिर प्रेम बिज्ञापन पनि त हैन नि भन्दै तिमीपनि बहसमा सहभागी भयौ । मलाई मेरी कालीको तस्विर आफ्नो वेभ पेजमा राखेर देखाउन मन थियो तर तिम्रो कुरा सहि लाग्यो र मैले हारिदिएं । अँ साँच्ची , कतै कालीलाई आफु काली छु भनेर त तस्विर राख्न मन नलागेको हो कि ? हो भने पनि आफुलाइ काली छु , नराम्री छु भनेर नहेप ल काली ? तिमी काली छौ भन्ने थाहा छ नि मलाई । दीपक लिम्बुको यौटा गीत सुनेकि छौ ? ...मैले त्यही भएर मनपराको... भन्ने । मैले पनि मेरी कालीलाई काली भएरै मनपराएको नि ल ?

काली काली काली कति काली भन्न सकेको होला ? यो पढिरहंदा यस्तै सोच्छौ होला तिमी तर म तिमीलाई काली भन्न छाड्दिनं ल ? मलाई काली भन्न नै राम्रो लाग्छ । माया गरेर भनेको हुँ भन्ने त तिमीलाई थाहै छ नि हैन ? फोनमा कुरा हुंदा मेरो कालीले म काली छु , नराम्री छु , मलाई केहि आउंदैन , जात मिल्दैन भनेर चिन्ता गरिरहन्छौ । मेरो कालीले त्यस्तो फजुलको चिन्ता नगरे हुन्थ्यो । काली त भनेको मात्रै पो मैले मेरो काली राम्री छे नि । केहि गर्न नै नआउने पनि कहाँ हो र मेरो कालीलाई माया गर्न आउंछ नि । जात चाहिँ प्रकृतीले दिए अनुशार काली नारी हो र म पुरुष हुँ । त्यहाँ भन्दा अरु नसोच ल काली ? कुल गोत्र ईत्यादी त मान्छेले नै रचेको ढोंग हो । हामी हुर्के बढेको समाजले ठुलो र सानो , छुत र अछुत , पानी चल र अचल भनेर मान्छेलाई छुट्याएको छ । हाम्रै परिवारले पनि त्यही नीति नै अबलम्बन गर्दै आएको छ तर हामीले त हाम्रो समाजभित्रका संस्कार भनिने त्यस्ता कु संस्कारहरुलाई हटाउने पहल गर्नु पर्यो नि ? जातीय बिभेद अब युग असुहाउंदो कुरा हो भनेर परिवारमा पनि बिश्वास दिलाउन सक्नु पर्यो नि । त्यसैपनि प्रेम भनेको जाती , बर्ग , धर्म भन्दा माथी हुन्छ । अझ पश्चिमा मुलुकमा त कतै कतै प्रेमलाई कानुनी रुपमै लिँग भन्दा पनि माथी राख्ने गरिएको छ । यहाँ त्यसको खण्डन गर्न तिर नजाउं तर त्यो अप्राकृतिक भने निश्चय नै हो । हाम्रो प्रेम सम्बन्ध प्रति तिमी संधै सकारात्मक बन ल काली ? कति पनि संदेह नराख है मनभित्र । विश्वासले नै प्रेम सफल हुन्छ । प्रेम मात्रै हुनलाई त एकै नजरमा , एकै चिनारीमा पनि हुन सक्छ तर सफल हुन त्यसमा निरन्तरता हुन आवस्यक हुन्छ र विश्वास नभै निरन्तरता हुन सक्दैन । मेरो बारेमा कालीलाई भलिभाँती थाहा छ । भन्न भ्याए सम्मका कुराहरु कुनै पनि लुकाएको छैन । भन्न बाँकी कुराहरु पनि लुकाउने धृष्टता गर्दिनं । कालीको बारेमा मलाई धेरै जानीरहनु आवश्यक नै लागेन । जती जानें त्यो प्रयाप्त छ । म जस्तो यौटा असफल बैवाहिक जीवन भोगिसकेको मान्छेलाई निस्वार्थ प्रेम गरेर जीवन भरी साथ दिन्छु भन्ने हिम्मत भएकि काली मैले अरु कहाँ पाउंछु र ? त्यसमाथी पनि मेरो यौटि छोरी छे भनेर जान्दा जान्दै मेरी छोरीको आमा बनिदिन तयार हुने काली पाउनु मेरो लागी सौभाग्यको कुरा हो । बिहे गर्छु नै भन्दा म संग बिहे गर्न राजी हुनेहरु पनि भेटिएलान तर त्यसरी राजी हुनेहरुमा अमेरिकाको ऐस आराम र डलरको लालच नहोला भन्न कहाँ सकिन्छ र ? अमेरिकामा सामान्य जीवन बाँच्नेहरुको जीवन शैली कस्तो हुन्छ र डलरको सपना यथार्थमा कस्तो हुन्छ भनेर बुझीसकेकि कालीले मलाई गरेको मायामा मैले छलछाम देखेको छैन । त्यही नै मेरो लागी खुशीको कुरा हो ।

काली भौगोलिक दुरीले हामी निक्कै टाढा छौं । अहिले मैले यो पोष्ट लेखिरहंदा फेब्रुवरी तेह्र तारिख रातीको बाह्र बज्नै लागेको छ । बाह्र बजे पछि यहाँ फेब्रुवरी १४ लाग्छ । यतीबेला तिमी भएको ठाउंमा फेब्रुवरी १४ को दिउंसोको झण्डै ५ बज्यो होला ( ठ्याक्कै त भन्न सक्दिनं ) । हामीबिचको समयको अन्तर १७ घण्टाको छ । यतीबेला तिमी ड्युटीमा छौ र फोनमा कुरा गर्न सकिन्न अहिले । समयको तालमेल नै त्यस्तै छ । अब लगभग १० मिनेट पछि म यो पोष्टलाई publish गर्छु । तिमी ड्युटी सकाएर आउंदा मेरो बिहान भै सकेको हुन्छ । आशा छ तिमीले आएर यो ब्लग पढ्ने छौ र मलाई फोन गर्ने छौ । ( अहिले १२ बजिसक्यो र भ्यालेण्टाईन डे शुरु भै सक्यो ) तिमीले त हिजै मलाई Happy Valentine भनिसक्यौ , मैले त भन्नै बाँकी छ । तिमीले गरेनौ भने पनि म बिहान तिमीलाई फोन गर्छु ल काली ? Happy Valentine भन्नलाई । अहिले यो ब्लगमा पनि I wish you a very Happy Valentine Day ल काली ? Miss me है kali , I'm really missing you in this moment .

गजल : धेरै पछि आज कोहि ।

धेरै पछि आज कोहि मित जस्तो लाग्यो ।
रुखो बोली पनि उस्को गीत जस्तो लाग्यो ।

बोलीचाली चिनारी नि केहि भा'को छैन
हेराईमै कुन्नि किन हित जस्तो लाग्यो ।

लामा लामा केशराशी बाटुलो मुहार
झिम्काउंदा परेली ति प्रित जस्तो लाग्यो ।

पहिले नि थिए धेरै अघिपछि लाग्ने
ऐले तिनिहरु सबै कथित् जस्तो लाग्यो ।

मख्खै छु है आज लौ न आफैं संग म त
यो पनि त पिरती कै रीत जस्तो लाग्यो ।

अझै पनि उस्को मन छुन बाँकी नै छ
नछोईनै यो मनको जीत जस्तो लाग्यो ।

मुटु मुटु एकार्कामा साटेको नि छैन
आफ्नो मुटु उस्लाई अर्पित जस्तो लाग्यो ।

कमेण्टमा कविता : नेपालको माया छ कि छैन ?

हे नेपाली
नेपाल बन्छ भने उठ
ब्युंझ अनि जाग
कसरी हुन्छ आफ्नो अधिकार माग
राम्रो मुखले माग्दा पाईन्न भने
तोडफोडमा लाग
टाउको फुटाउ त्यसको
त्यो आफ्नो बाउ नै किन नहोस
खुट्टा भाँच त्यसको
त्यो आफ्नो भाई नै किन नहोस
आगो सल्काउ टायर बाल
सार्बजनिक सम्पतीहरु
भत्काएर फाल
घरमा सुत्केरी भाउजु
प्रसव बेदनाले छट्पटीएकि छिन
तिमी यता हेल्थ पोष्ट र हस्पिटलमा आगो लगाउ
जेठो दाजु मजदुरी गरेर घर आउंदैछ
तिमी उसैको खप्पर फोरेर रगत बगाउ
उचाल त्यो पानीलाललाई
उठाउ त्यो झरीलाललाई
रामे , हर्के , शिबे
ओख्रे , बेर्ने , चाउरे
सबैलाई डाक
हातहातमा लाठी देउ
भाला तिर मुङ्ग्री देउ
मरे तेहि नाथे हर्के मर्छ
घाईते भए तेहि जाबो पानीलाल हुन्छ
तर नेपाल बनाउनु छ तिमीलाई
चाउरेको छोरोको के फिक्री
शिबेकि आमाको के चिन्ता
देश त कम्तीमा तिम्रो लागी बन्छ
त्यसैले उठाउ जुधाउ
तोड फोड
हे नेपाली
नेपालको माया तिमिलाई छ कि छैन ?
छ भने यो दंगा फसाद छोड ।

उमेश जी को माई संसार डट कममा कमेण्ट लेख्ने क्रममा तराई आन्दोलन संग सम्बन्धित पोष्टमा कमेण्टकै रुपमा लेखेको यो कविता शान्तीपुर्ण आन्दोलन गरेर आफ्नो अधिकार माग्नेहरुको समर्थन अनि आन्दोलनको नाउंमा अनवस्यक हिंसा फैलाउने तत्वको बिरोधमा ।

गीत : अकेला हुं मैं कोहि नहिं है ।

अब ये घर हि तो है अकेले हुं मैं कोहि नहिं है
और ये सफर भि तो है तन्हां हुं मैं कोहि नहिं है ।

ये अंगना देखिए सुनि सुनि है जैसे मेरा मन
वो जुगनु देखिए धिमी धिमी है जैसा ये जीवन
सितारों तो है मगर दुर मेरे पास् कोहि नहिं है
और ये सफर भि तो है तन्हां हुं मैं कोहि नहिं है ।

एक हसिन वक्त था कभि मेरे ईन हाथोंमें भि
लोग थे सब अपने हि तो थे हमारे साथमें भि
फिर वक्तके साथ साथ सब चले कोहि नहिं है
और ये सफर भि तो है तन्हां हुं मैं कोहि नहिं है ।

कहिले काहिं यस्तै गर्न मन लाग्छ - आफ्नो प्यारो भाषा हुंदा हुंदै हिन्दीमा पनि लेख्न मन लाग्छ । हिन्दीमा राम्रो लेख्ने त परैको कुरा हो र पनि रहर लाग्छ र लेखिटोपलेको है भएन भने खिसी ट्युरी नगरिदिनु होला ।